Lokatorka

W październiku wprowadziła się nowa współlokatorka. Zamieszkała w jednym pokoju ze swoją koleżanka, która wprowadziła się już na początku wakacji. Mieszka jeszcze z nami jedna dziewczyna, starsza o kilka lat.
Jakoś tak się złożyło że lepszy kontakt chwyciłem z rówieśniczkami z za ściany. Dlatego też sporą część wolnego czasu spędzałem właśnie u nich. Około 2 tygodni temu, prawie wylądowałem w łóżku z nowa lokatorką. Wstyd się przyznać że nie zauważyłem tego wcześniej ale dopiero w tedy uświadomiłem sobie że ona jednak czuje do mnie coś więcej. Rozmawialiśmy szczerze, i niestety spotkała się z odrzuceniem z mej strony. Starałem się nie szukać w śrud lokatorek swojej nowej dziewczyny, i zaistniała sytuaja strasznie mnie zmieszała. Może piszę jak kobieta, ale tak było, przez tydzien nie wiedziałem co mam w ogole myslec. Ona jest naprawdze przyzwoitą, porządną kobieta, dogadujemy się, lubie ją, lecz ja nie czuje jak to sie mowi "chemi". Postanowiłem że dam jej a może przedewszystkim sobie szanse i poczekam. Po tygodniu widze ze Jej nie przechodzi, lecz wrecz przeciwnie, a u mnie bez zmian - to malo czasu jednak. Niestety męczą mnie myśl o mojej postawie, ponieważ z jednej strony może bym chciał, a z drógiej boje się jak cholera że nie odwzajemnie jej uczuczucia, nie chce jej krzywdzić, nie chce szukać nowego mieszkania za tydzień czy dwa. Czuje się jak bym stał w drzwiach w przeciągu.

Autor: jendrej, 30/12/2010, 13:46